|
سرنوشت گفتمان اجتماعیات در ادبیات فارسی
مفهوم اجتماعیات در ادبیات به جای آنکه مورد توجه جامعه شناسان و کارشناسان و اندیشمندان علوم اجتماعی واقع شود، بیشتر توسط متخصصان و کارشناسان رشته های ادبیات فارسی با استقبال روبرو شد. تاکنون هم اجتماعیات در ادبیات فارسی به مثابه یک ایده حاشیه ای بوده و کسی آنرا جدی تلقی نکرده است. نه کسی وارد مبانی علمی شده ، نه کسی تخصصی به عنوان یک رشته با کتابهای خاص به آن پرداخته است . اجتماعیات در ادبیات فارسی حاشیه ای باقی مانده و کتابی نداریم که این اندیشه را بتواند در درون نظام دانشگاهی جا بیندازد. گفتمان اجتماعیات در ادبیات فارسی علیرغم این ویژگیهایی که به آن اشاره شد به دلایلی چند مورد استقبال واقع نشد:
1- ابزارهای روش شناختی این حوزه برای محققان ما چندان شناخته شده نبود و علوم اجتماعی در ایران در مراحل اولیه شکلگیریاش بود. بهخصوص سنت جامعه شناسی دانشگاهی در ایران سنتی نبود که از طریق تجزیه و تحلیلهای تاریخی به دنبال بازخوانی تحولات ایران باشد.
2- روشهای تحلیل در علوم اجتماعی ایران روشهای متنی نبوده است. بیشتر روشهای به کار گرفته شده در علوم اجتماعی ایران، روشهای پیمایشی بود و بر سنت پژوهش های جامعه شناسی در ایران رویکردهای تعمیمی حاکم بود. روشهایی مثل گردآوری داده های آماری از طریق پرسشنامه.
3- پژوهش جامعه شناسی در ایران اساسا از یک منظر ساده اقتصادی-سیاسی تبعیت میکرد. پژوهشگران ما بیشتر به دنبال این هستند که سازمان یا موسسهای، بودجهای را برای انجام تحقیق در اختیار آنها بگذارد تا پژوهشی را انجام دهند.
4- انجام تجزیه و تحلیل ادبی از نگاه جامعهشناسانه مستلزم یک سری آموزشهای فنی و حرفهای و سنت دانشگاهی است که در جامعه ما وجود ندارد از جمله سنتهای دانشگاهی میتوان یه نگاه بین رشتهای اشاره کرد.
اولين نظر را شما بدهيد | امتیاز دهی به متن (3) | نقل قول این متن | ارسال به دوست |